Sodwana Bay

Sodwana Bay strekt zich uit langs de afgelegen Maputaland-kust van het noorden van KwaZulu-Natal, diep in het iSimangaliso Wetland Park — de eerste UNESCO-werelderfgoedlocatie van Zuid-Afrika, ingeschreven in 1999. Er is hier weinig anders dan een duin met bos erachter, een viskamp en een strand waar 4x4's duikboten dwars door de branding het water in duwen. Toch bereiken die boten een reeks riffen — simpelweg genoemd naar hun afstand tot het startpunt, van Two-Mile tot Nine-Mile — die naar schatting 35.000 duikers per jaar trekken en de baai tot een van de beste duikplekken van het land maken.

Verwarmd door de tropische Agulhasstroom zijn de riffen naar verluidt de zuidelijkste koraalriffen van Afrika, en behoren ze tot de zuidelijkste ter wereld (al zijn ze niet, zoals soms wordt beweerd, de zuidelijkste op aarde). Er zijn hier meer dan 1.200 vissoorten geregistreerd, naast uiteenlopende harde en zachte koralen, schildpadden, roggen en, in de zomer, walvishaaien en mantaroggen. In 2000 werd in de Jesser Canyon voor de kust een vaste populatie coelacanten gevonden — een oeroude lijn waarvan lang werd gedacht dat die al tientallen miljoenen jaren was uitgestorven — wat Sodwana's reputatie als mariene schatkamer bezegelde.

Er kan het hele jaar door worden gedoken, met het warmste water en het beste zicht van ruwweg maart tot mei. Onechte karetschildpadden en lederschildpadden komen tussen november en februari aan land om te nestelen, terwijl bultruggen op hun wintertrek voor de kust langskomen. Eén praktische opmerking: dit is de Maputaland-kust, een gebied met een intermediair malariarisico, dus reizigers moeten vóór hun bezoek actueel medisch advies inwinnen.